Aşksızlara verme öğüt...

Aşksızlara verme öğüt öğüdünden alır değil
Aşksız adem hayvan olur hayvan öğüt bilir değil

Eksik olman ehillerden kaça görün cahillerden
Tanrı bizar bahillerden bahil didar görür değil

Kara taşa su koyarsan elli yıl ıslatır isen
Heman taş yine bayağı hünerli taş olur değil

Taştan çıkar türlü sular ayağından pişer neler
Cahil gönlü taştan beter cahil gelmez gelir değil

Yoz yapalak devlengece emek yeme erte gece
Onun işi gözsepektir salıp ördek alır değil

Şah balaban şahin doğan zihi öğmüş onu öven
Doğan zaif olur ise doğanlıktan kalır değil

Ol iki cihan güneşi dünyasın denşirdi
Cahil onu öldü sanır ol hod ölmez ölür değil

Yunus olma cahillerden ırak olma ehillerden
Cahil ne var mü’min ise cahillikten kalır değil

Yûnus Emre

Bahil : Cimri, hasis
Bizar : Rahatsız, bıkmış, küskün
Denşirme : Değiştirme
Devlengec : Çaylak
Didar : Yüz, çehre
Gözsepek : Köstebek
Hod : Kendi , zati, bizzat
Yapalak : Tüylü
Zaif : Zayıf
Zihi : Ne hoş, Ne kadar güzel

 
 
« Ehl-i Divan
« Niyazi Mısri Divanı
« S. Osman Hulusi Divanı
« Yunus Emre Divanı
+ Benim ol aşk bahrisi...
+ Bu dünyaya gönül veren...
+ Evvel bize vacib budur...

+

Yer gök yaratılmadan...
+ Sen bu cihan mülkünü...
+ Niceler bu dünyada...
+ Ey bana eyi diyen...

+

Sofiyem halk dilinde...
+ Keleci bilen kişinin...
+ Anmaz mısın sen...
+ Sabahın sinliğe vardım...
+ İşit ne der horozunuz...
+ Hak cihanda doludur...
+ Binde biri bu halkın...

+

Bir kez gönül yıktın ise...
+ Miskinlikten buldular...
+ İçin dışın murdar iken...
+ Müslümanlar zamane...

+

Muhammed’e bir gece...
+ Müsülmanam diyen kişi...
+ Gözüm seni görmek...
+ Bu fena mülkünde...
+ Hak bir gönül verdi...
+ Evvel benem ahir benem...
+ Benim canım uyanıktır...

+

Aşksızlara verme öğüt...
+ Benim bunda kararım...
+ Dervişlik dedikleri...
+ Sualim var tapuna...

+

Gitti bu kış zulmeti...
+ La şerikden okursun...

+

İlim ilim bilmektir...