Miskinlikten buldular...

Miskinlikten buldular kimde erlik var ise
Merdivenden ittiler yüksekten bakar ise

Gönül yüksekte gezer dem be dem yoldan azar
Dış yüzüne ol sızar içinde ne var ise

Ak sakallı pir hoca bilmez ki hali nice
Emek yemesin hacca bir gönül yıkar ise

Sağır işitmez sözü gece sanır gündüzü
Kördür münkirin gözü alem münevver ise

Gönül Çalab’ın tahtı gönüle Çalab baktı
İki cihan bedbahtı kim gönül yıkar ise

Sen seni ne sanırsan ayruğu da onu san
Dört kitabın manası budur eğer var ise

Bildik gelenler geçmiş konanlar geri göçmüş
Aşk şarabından içmiş kim mana duyar ise

Yunus yoldan ırmasın yüksek yerde durmasın
Sinle sırat görmesin sevdiği didar ise

Yûnus Emre

Ayruk : ayrı, başkası
Bedbaht : talihsiz, bahtı kara
Didar : yüz, çehre
Irımak : ayrılmak, uzaklaşmak
Miskinlik : yoksulluk, acizlik
Münevver : nurlu, ışıklı, aydınlık

 
 
« Ehl-i Divan
« Niyazi Mısri Divanı
« S. Osman Hulusi Divanı
« Yunus Emre Divanı
+ Benim ol aşk bahrisi...
+ Bu dünyaya gönül veren...
+ Evvel bize vacib budur...

+

Yer gök yaratılmadan...
+ Sen bu cihan mülkünü...
+ Niceler bu dünyada...
+ Ey bana eyi diyen...

+

Sofiyem halk dilinde...
+ Keleci bilen kişinin...
+ Anmaz mısın sen...
+ Sabahın sinliğe vardım...
+ İşit ne der horozunuz...
+ Hak cihanda doludur...
+ Binde biri bu halkın...

+

Bir kez gönül yıktın ise...
+ Miskinlikten buldular...
+ İçin dışın murdar iken...
+ Müslümanlar zamane...

+

Muhammed’e bir gece...
+ Müsülmanam diyen kişi...
+ Gözüm seni görmek...
+ Bu fena mülkünde...
+ Hak bir gönül verdi...
+ Evvel benem ahir benem...
+ Benim canım uyanıktır...

+

Aşksızlara verme öğüt...
+ Benim bunda kararım...
+ Dervişlik dedikleri...
+ Sualim var tapuna...

+

Gitti bu kış zulmeti...
+ La şerikden okursun...

+

İlim ilim bilmektir...