Sabahın sinliğe vardım...

Sabahın sinliğe vardım gördüm cümle ölmüş yatar
Her biri bi çare olup ömrün yavu kılmış yatar

Vardım bunların katına baktım ecel heybetine
Nice yiğit muradına erememiş ölmüş yatar

Yemiş kurt kuş bunu keler nicelerin bağrın deler
Şol ufacık naresteler gül gibice solmuş yatar

Toprağa düşmüş tenleri Hakk’a ulaşmış canları
Görmez misin sen bunları nevbet bize gelmiş yatar

Esilmiş ince dişleri dökülmüş sarı saçları
Bitmiş kamu teşvişleri Hak varlığın almış yatar

Gitmiş gözün karası hiç işi yoktur durası
Kefen bezinin paresi sünüğe sarılmış yatar

Yunus akil isen mülke suret bezemegil
Mülke suret bezeyenler kara toprak olmuş yatar

Yûnus Emre

Bezek : süs, ziynet
Kamu : bütün, hep
Nareste : ergenlik çağına ermemiş, çocuk
Nevbet : nöbet, sıra, devir
Sinlik : mezarlık
Sünük : kemik
Teşviş : kargaşa, karışıklık
Yavu : kaybetmek

 
 
« Ehl-i Divan
« Niyazi Mısri Divanı
« S. Osman Hulusi Divanı
« Yunus Emre Divanı
+ Benim ol aşk bahrisi...
+ Bu dünyaya gönül veren...
+ Evvel bize vacib budur...

+

Yer gök yaratılmadan...
+ Sen bu cihan mülkünü...
+ Niceler bu dünyada...
+ Ey bana eyi diyen...

+

Sofiyem halk dilinde...
+ Keleci bilen kişinin...
+ Anmaz mısın sen...
+ Sabahın sinliğe vardım...
+ İşit ne der horozunuz...
+ Hak cihanda doludur...
+ Binde biri bu halkın...

+

Bir kez gönül yıktın ise...
+ Miskinlikten buldular...
+ İçin dışın murdar iken...
+ Müslümanlar zamane...

+

Muhammed’e bir gece...
+ Müsülmanam diyen kişi...
+ Gözüm seni görmek...
+ Bu fena mülkünde...
+ Hak bir gönül verdi...
+ Evvel benem ahir benem...
+ Benim canım uyanıktır...

+

Aşksızlara verme öğüt...
+ Benim bunda kararım...
+ Dervişlik dedikleri...
+ Sualim var tapuna...

+

Gitti bu kış zulmeti...
+ La şerikden okursun...

+

İlim ilim bilmektir...