Anmaz mısın sen...

Anmaz mısın sen şol günü gözün nesne görmez ola
Düşe suretin toprağa dilin haber vermez ola

Çün Azrail’i ne tuta assı kalmaz ana ata
Kimse döymez o heybete halktan medet ermez ola

Gele sana can alıcı dahi can alır kılıcı
Aklını baştan alıcı bir dem aman vermez ola

Evvel gele şol yuyucu ardından su koyucu
İledip kefen sarıcı bunlar halin bilmez ola

Oğlan gider danışmana saladır dosta düşmana
Sonra gerek peşimana sana assı kılmaz ola

Ağaç ata bindireler sinden yana göndereler
Yer altına indireler kimse ayruk görmez ola

Üç güne dek oturalar hep işini bitireler
Ol dem dile getireler ayruk kimse anmaz ola

Yunus miskin bu öğüdü sen sana versen yeğ idi
Bu şimdiki mahlukata öğüt assı kılmaz ola

Yûnus Emre

Ağaç at : tabut
Assı : fayda, kazanç, menfaat
Ayruk : ayrı, başka
Danışman : bilgin
Döymek : dayanmak, tahammül etmek
Medet : yardım, imdat
Peşiman : pişman olmuş, nadim
Sin : mezar, kabir
Yeğ : doğru, yerinde

 
 
« Ehl-i Divan
« Niyazi Mısri Divanı
« S. Osman Hulusi Divanı
« Yunus Emre Divanı
+ Benim ol aşk bahrisi...
+ Bu dünyaya gönül veren...
+ Evvel bize vacib budur...

+

Yer gök yaratılmadan...
+ Sen bu cihan mülkünü...
+ Niceler bu dünyada...
+ Ey bana eyi diyen...

+

Sofiyem halk dilinde...
+ Keleci bilen kişinin...
+ Anmaz mısın sen...
+ Sabahın sinliğe vardım...
+ İşit ne der horozunuz...
+ Hak cihanda doludur...
+ Binde biri bu halkın...

+

Bir kez gönül yıktın ise...
+ Miskinlikten buldular...
+ İçin dışın murdar iken...
+ Müslümanlar zamane...

+

Muhammed’e bir gece...
+ Müsülmanam diyen kişi...
+ Gözüm seni görmek...
+ Bu fena mülkünde...
+ Hak bir gönül verdi...
+ Evvel benem ahir benem...
+ Benim canım uyanıktır...

+

Aşksızlara verme öğüt...
+ Benim bunda kararım...
+ Dervişlik dedikleri...
+ Sualim var tapuna...

+

Gitti bu kış zulmeti...
+ La şerikden okursun...

+

İlim ilim bilmektir...