Sofiyem halk dilinde...

Sofiyem halk dilinde tesbih elimden gitmez
Dilim marifet söyler gönlüm hiç kabul etmez

Boynumda icazetim riya ile ta’atim
Endişem ayruk yerde gözüm yolu gözetmez

Söylerim marifeti süluslanırım katı
Miskinliğe dönmeğe gönlümden kibir gitmez

Hoş dervişim sabrım yok dilimde inkarım çok
Kulağımdan gireni her giz içim işitmez

Alem çıraktır sadır gönlüm bunu gözetir
Nideyim Hak korkusu her giz içimden gitmez

Görenler elim öper tac u hırkaya bakar
Şöyle sanırlar beni zerrece günah etmez

Dışımda ibadetim sohbetim hoş ta’atim
İç pazara gelicek bin yıllık ayyar etmez

Görenler veli sanır selam verir utanır
Anca iş koyarıdım el irüben güç yetmez

Dışım derviş içim boş dilim tatlı sözüm hoş
İlla ben ettiğimi dinin değşiren etmez

Yunus eksikliğini Allah’ına arz eyle
O’nun keremi çoktur sen ettiğin Ol etmez

Yûnus Emre

Ayyar : hileci, desiseci
İrümek : eriştirmek, ulaştırmak
Miskin : yoksul, aciz, zavallı

 
 
« Ehl-i Divan
« Niyazi Mısri Divanı
« S. Osman Hulusi Divanı
« Yunus Emre Divanı
+ Benim ol aşk bahrisi...
+ Bu dünyaya gönül veren...
+ Evvel bize vacib budur...

+

Yer gök yaratılmadan...
+ Sen bu cihan mülkünü...
+ Niceler bu dünyada...
+ Ey bana eyi diyen...

+

Sofiyem halk dilinde...
+ Keleci bilen kişinin...
+ Anmaz mısın sen...
+ Sabahın sinliğe vardım...
+ İşit ne der horozunuz...
+ Hak cihanda doludur...
+ Binde biri bu halkın...

+

Bir kez gönül yıktın ise...
+ Miskinlikten buldular...
+ İçin dışın murdar iken...
+ Müslümanlar zamane...

+

Muhammed’e bir gece...
+ Müsülmanam diyen kişi...
+ Gözüm seni görmek...
+ Bu fena mülkünde...
+ Hak bir gönül verdi...
+ Evvel benem ahir benem...
+ Benim canım uyanıktır...

+

Aşksızlara verme öğüt...
+ Benim bunda kararım...
+ Dervişlik dedikleri...
+ Sualim var tapuna...

+

Gitti bu kış zulmeti...
+ La şerikden okursun...

+

İlim ilim bilmektir...