Yer gök yaratılmadan...

Yer gök yaratılmadan Hak bir gevher eyledi
Nazar kıldı gevhere sızırdı dür eyledi

Gevherden buğ çıkardı buğundan gök yarattı
Gök yüzünün bezeğin çok yıldızlar eyledi

Göğe ayttı dön dedi ay gün yürüsün dedi
Suyu mu’allak kodu üstünde yer eyledi

Yer çalkandı durmadı bir dem karar kılmadı
Yüce yüce dağları Hak çöksüler eyledi

Azrail gökten indi bir avuç toprak aldı
Dört ferişte yoğurdu bir peygamber eyledi

Çün can gövdeye erdi aksırdı örü durdu
El götürüp ol demde Hakk’a şükür eyledi

Allah eydür Adem’e çün kim erdin bu deme
Bu dünyada ne dedin dilin neyi söyledi

Yok iken var eyledin toprak iken can verdin
Kudret diliyle andın dilim söyler eyledi

Bu söz Hakk’a hoş geldi kulun Aziz eyledi
Ne geçti ise gönlünden verdi hazır eyledi

Bu söz Yunus’a kandan kim haber vere candan
Meğer kim ol lutf ıssı ona nazar eyledi

Yûnus Emre

Çöksü : Baskı, mıh, kazık
Ferişte : Melek
Is : Sahip
Kandan : Nereden
Muallak : Havada duran, asılmış
Sızırmak : Sıdırmak, eritmek

 
 
« Ehl-i Divan
« Niyazi Mısri Divanı
« S. Osman Hulusi Divanı
« Yunus Emre Divanı
+ Benim ol aşk bahrisi...
+ Bu dünyaya gönül veren...
+ Evvel bize vacib budur...

+

Yer gök yaratılmadan...
+ Sen bu cihan mülkünü...
+ Niceler bu dünyada...
+ Ey bana eyi diyen...

+

Sofiyem halk dilinde...
+ Keleci bilen kişinin...
+ Anmaz mısın sen...
+ Sabahın sinliğe vardım...
+ İşit ne der horozunuz...
+ Hak cihanda doludur...
+ Binde biri bu halkın...

+

Bir kez gönül yıktın ise...
+ Miskinlikten buldular...
+ İçin dışın murdar iken...
+ Müslümanlar zamane...

+

Muhammed’e bir gece...
+ Müsülmanam diyen kişi...
+ Gözüm seni görmek...
+ Bu fena mülkünde...
+ Hak bir gönül verdi...
+ Evvel benem ahir benem...
+ Benim canım uyanıktır...

+

Aşksızlara verme öğüt...
+ Benim bunda kararım...
+ Dervişlik dedikleri...
+ Sualim var tapuna...

+

Gitti bu kış zulmeti...
+ La şerikden okursun...

+

İlim ilim bilmektir...