Benim ol aşk bahrisi...

Benim ol aşk bahrisi denizler hayran bana
Derya benim katremdir zerreler umman bana

Kaf dağı zerrem değil ay u güneş bana kul
Aslım Hak’dır şekk değil mürşiddir Kur’an bana

Çün dosta gider yolum mülk-i ezeldir ilim
Hak’dan söyler bu dilim ne kul ne sultan bana

Yok idi bu barigah var idi ol Padişah
Ah bu aşk elinden ah derd oldu derman bana

Adem yaratılmadan can kalıba girmeden
Şeytan la’net olmadan Arş idi sayvan bana

Diledi göre yüzün işide kendi sözün
Nazar kıldı bir kezin onda can verdi bana

Yaratıldı Mustafa yüzü nur gönlü safa
Ol kıldı Hakk’a vefa ondandır ihsan bana

Doğdu ol din metası ondan oldu kamusu
Adem Halil ü Musa hücced ü bürhan bana

Aşık dilin bilmeyen ya delidir ya dehri
Ben kuş dilin bilirim söyler Süleyman bana

Yunus Emre’m bu yolda eksikliğin bildirir
Mest oluban çağırır dervişlik bühtan bana

Yûnus Emre

Barigah : yüksek divan
Bühtan : iftira , yalan
Bürhan : delil, tanık
Hücced : delil
Sayvan : gölgelik

 
 
« Ehl-i Divan
« Niyazi Mısri Divanı
« S. Osman Hulusi Divanı
« Yunus Emre Divanı
+ Benim ol aşk bahrisi...
+ Bu dünyaya gönül veren...
+ Evvel bize vacib budur...

+

Yer gök yaratılmadan...
+ Sen bu cihan mülkünü...
+ Niceler bu dünyada...
+ Ey bana eyi diyen...

+

Sofiyem halk dilinde...
+ Keleci bilen kişinin...
+ Anmaz mısın sen...
+ Sabahın sinliğe vardım...
+ İşit ne der horozunuz...
+ Hak cihanda doludur...
+ Binde biri bu halkın...

+

Bir kez gönül yıktın ise...
+ Miskinlikten buldular...
+ İçin dışın murdar iken...
+ Müslümanlar zamane...

+

Muhammed’e bir gece...
+ Müsülmanam diyen kişi...
+ Gözüm seni görmek...
+ Bu fena mülkünde...
+ Hak bir gönül verdi...
+ Evvel benem ahir benem...
+ Benim canım uyanıktır...

+

Aşksızlara verme öğüt...
+ Benim bunda kararım...
+ Dervişlik dedikleri...
+ Sualim var tapuna...

+

Gitti bu kış zulmeti...
+ La şerikden okursun...

+

İlim ilim bilmektir...