Dermân arardım derdime...

Dermân arardım derdime derdim bana derman imiş
Bürhân sorardım aslıma aslım bana bürhân imiş

Sağı solu gözler idim dost yüzünü görsem deyû
Ben taşrada arar idim ol cân içinde cân imiş

Öyle sanırdım ayrıyam dost gayrıdır ben gayrıyam
Benden görüp işideni bildim ki ol cânân imiş

Savm u salât u hacc ile sanma biter zâhid işi
İnsân-ı kâmil olmağa lâzım olan irfan imiş

Kandan gelir yolun senin Hakk'ı sana hakka'l yakîn
Nerden gelip gitdiğini anlamayan hayvân imiş

Mürşid gerekdir bildire Hakk'ı sana hakk'al yakîn
Mürşidi olmayanların bildikleri gümân imiş

Her mürşide dil verme kim yolunu sarpa uğradur
Mürşidi kâmil olanın gâyet yolu âsân imiş

Anla hemân bir söz dürür yokuş değildir düz dürür
Âlem kamu bir yüz dürür gören anı hayrân imiş

İşit Nîyâzi'nin sözün bir nesne örtmez Hak yüzün
Hakdan ayan bir nesne yok gözsüzlere pinhân imiş

Niyâzî-i Mısrî

 
 
« Ehl-i Divan
« Niyazi Mısri Divanı
+ Dermân arardım derdime...
+ Ben sanurdum âlem içre...
+ Ey derde derman isteyen...

+

Nefsini terketmeden...
+ Hakk'ı seven âşıkların...
+ Tende cânım...
+ Uyan gafletten ey gafil...

+

Sen bu evin kapusun...
+ Çün sana gönlüm...
+ Bakıp cemal-i yare...
+ Uyan gözün aç...

 

 
« S. Osman Hulusi Divanı
« Yunus Emre Divanı