Gönülde yâr...

Gönülde yâr gamından özge bir gam
Olursa deme ol dil yâra merhem

Dil oldur ki dola yârın gamıyla
Onula rahm-ı vaslın merhemiyle

Dil oldur ki açıla şeş cihâtı
Görüne her cihetden dost sıfâtı

Dil oldur ki mekânsız lâ-mekândır
Mekânsız yâra varsa ol mekândır

Dil oldur ki cüdâ kevn ü mekândan
Bekâsıdır hayât-ı câvidândan

Dil oldur ki gözetmez dû-cihânı
Ferâğat gûşesi sırr-ı nihânı

Dil oldur ki cihânın var u yoğun
Çöpe saymaz nesi var az u çoğun

Dil oldur ki geçip havf-ı zelelden
Yok olup kurtula cümle ilelden

Dil oldur ki geçe havf u recâdan
Giyip "lâ-havf" tacın hüzn ü safâdan

Dil oldur ki hüviyyetin hevâsın
Nesi varsa koyup bula bakâsın

Dil oldur ki kamu sırra hazîne
Hakâyık gevherine hep defîne

Dil oldur ki görüne vech-i mahbûb
İki âlem ona olmaya mahcûb

Dil oldur ki Hulûsî hâs olup tâ
Görüne bakdığınca yâr-ı ma'nâ

Osman Hulûsî Efendi (ks)

 
 
« Ehl-i Divan
« Niyazi Mısri Divanı
« S. Osman Hulusi Divanı
+ Mürşidi İhramcızade...
+ Âlemi sen kendinin...
+ Dosttan gayrı...

+

Gâhi çeker cefâyı...
+ Sana matlûb sensin...
+ Dört elinle sarılsan...
+ Çalkanır deryâ gibi...

+

Maksad o yârdır...
+ Derd-i hasret câna...
+ Saâdettir o yârın...
+ Gel ey dil-ber...
+ Ko dâr-ı fenâyı...
+ Ey gönül gel...
+ Her demde sürülmez...

+

Et mürüvvet...
+ Gel kanâat kenzini...
+ Üftâde isen gel...
+ Ey sevgili Allah'ım...

+

Mekteb-i ilm-i...
+ Gönülde yâr...
+ Câna can kattın...
+ Dürr-i şeh-vâr-ı...

 

 
« Yunus Emre Divanı