Ey gönül gel...

Ey gönül gel edelim tevbeler isyânımıza
Dahi bel bağlayalım sıdk ile sultânmıza

Başımız uğruna koyup sürelim yüz yoluna
Ola ki lutf ile rahm eyleye efgânımıza

Ağlayalım gece gündüz akıtıp göz yaşını
Erişe bir nazarı dîde-i giryânımıza

Edelim terk-i hevâ vü hevesi cümle ne var
Nice dil uzatalım sevgili ihvânımıza

Dile dil-dârımız ol yârımız atar okunu
Derd ile çâk ettiği sîne-i uryânımıza

Nice bin îd ile bin neş’e husûle gelecek
Bir kadem basdığı an lutf ile vîrânımıza

Ey Hulûsî bizi ta’n eylemeye kasd kılan
Nazar etmez mi aceb aşk ile sûzânımıza

Osman Hulûsî Efendi (ks)

 
 
« Ehl-i Divan
« Niyazi Mısri Divanı
« S. Osman Hulusi Divanı
+ Mürşidi İhramcızade...
+ Âlemi sen kendinin...
+ Dosttan gayrı...

+

Gâhi çeker cefâyı...
+ Sana matlûb sensin...
+ Dört elinle sarılsan...
+ Çalkanır deryâ gibi...

+

Maksad o yârdır...
+ Derd-i hasret câna...
+ Saâdettir o yârın...
+ Gel ey dil-ber...
+ Ko dâr-ı fenâyı...
+ Ey gönül gel...
+ Her demde sürülmez...

+

Et mürüvvet...
+ Gel kanâat kenzini...
+ Üftâde isen gel...
+ Ey sevgili Allah'ım...

+

Mekteb-i ilm-i...
+ Gönülde yâr...
+ Câna can kattın...
+ Dürr-i şeh-vâr-ı...

 

 
« Yunus Emre Divanı