Gel ey dil-ber...

Gel ey dil-ber cemâlin seyrin uşşâka salâ eyle
Nikâb-ı vechini aç zülf ü hâle âşinâ eyle

Yüzümün karasıyla kapına geldim kerem-kânım
Gedâyım lutfunun muhtâcıyım lutf u atâ eyle

Sararıp soldu benzim hasretinden ey gül-i ra'nâ
Onulmaz derdlere düşdüm bu derdime devâ eyle

Aceb bî-çâreyim derdim değildir kâbil-i dermân
Habîbimsin tabîbimsin bu hastana şifâ eyle

Senin bir bendenim baş ile cânım yoluna kurbân
Gerek afv et gerek öldür gerek cevr ü cefâ eyle

Hulûsî bir gedâyındır kapında derd ile ağlar
Acıyıp hâline rahm et ana arz-ı likâ eyle

Osman Hulûsî Efendi (ks)

 
 
« Ehl-i Divan
« Niyazi Mısri Divanı
« S. Osman Hulusi Divanı
+ Mürşidi İhramcızade...
+ Âlemi sen kendinin...
+ Dosttan gayrı...

+

Gâhi çeker cefâyı...
+ Sana matlûb sensin...
+ Dört elinle sarılsan...
+ Çalkanır deryâ gibi...

+

Maksad o yârdır...
+ Derd-i hasret câna...
+ Saâdettir o yârın...
+ Gel ey dil-ber...
+ Ko dâr-ı fenâyı...
+ Ey gönül gel...
+ Her demde sürülmez...

+

Et mürüvvet...
+ Gel kanâat kenzini...
+ Üftâde isen gel...
+ Ey sevgili Allah'ım...

+

Mekteb-i ilm-i...
+ Gönülde yâr...
+ Câna can kattın...
+ Dürr-i şeh-vâr-ı...

 

 
« Yunus Emre Divanı