Derd-i hasret câna...

Derd-i hasret câna açdı hîç onulmaz yâreler
Doğradı bu bağrımı ol gamze-i sehhareler
Kimseler kılmaz bu derd-i bî-devâya çâreler
Sevdiğim bilmen mi kim hicrinle hâlim n’olduğun

Sormadın bir kez ki kim bu nâle-i efgân eden
Âh u vâhın işidenin bağrını pür-kan eden
Olmadı feryâdımı gûşuna bir ihsân eden
Sevdiğim bilmen mi kim hicrinle hâlim n’olduğun

Bildim âhir ki bu derde gayrılardan çâre yok
Senden olmuş sen ana vurmuşsun ol gamzenle ok
Redd kılma yüz tutup geldim sana ey lutfu çok
Sevdiğim bilmen mi kim hicrinle hâlim n’olduğun

Bâde-i vaslı sunuban cânı medhûş etmedin
Hasretinle gam çeken gönlümü sarhoş etmedin
Âsumana ser çeken feryâdımı gûş etmedin
Sevdiğim bilmen mi kim hicrinle hâlim n’olduğun

Sen düşürdün n’eyleyim feryâd ü vâveylâlara
Sabrı yok ârâmı yok emsâli yok sevdâlara
Âhiri Mecnûn-veş koydun beni sahrâlara
Sevdiğim bilmen mi kim hicrinle hâlim n’olduğun

Vâdi-i gurbetde bu zârıma hem-dem ol bugün
Lutf ile tut destimi râzıma mahrem ol bugün
Pâdişahım onmayan derdime merhem ol bugün
Sevdiğim bilmen mi kim hicrinle hâlim n’olduğun

Gitdi elden tâb u tâkat kalmadı sabr u mecâl
İntihâ her hicr ü hasret kaddimi kıldı hilâl
Âsitâna yüz tutup kıldım habîbim arz-ı hâl
Sevdiğim bilmen mi kim hicrinle hâlim n’olduğun

Âh o mahmûr gözlerin bu tende tâkat komadı
Yakdı şol pervâneler tek gayrı hâcet komadı
Bir nigâhın hasılı cânımda râhat komadı
Sevdiğim bilmen mi kim hicrinle hâlim n’olduğun

Bu Hulûsi derdmendin derd umar dermân için
Çeşm-i gamnâkin yetirdi pâyına kurbân için
Matlabın is’af kıl redd eyleme Sübhân için
Sevdiğim bilmen mi kim hicrinle hâlim n’olduğun

Nâ-ümid olup Hulûsi tutdu yüz senden yana
Lutf edip bezm-i visâlin kıl müyesser sen ana
Hâk-i pâyına sürüp yüzler şehâ der ki sana
Sevdiğim bilmen mi kim hicrinle hâlim n’olduğun

Osman Hulûsî Efendi (ks)

 
 
« Ehl-i Divan
« Niyazi Mısri Divanı
« S. Osman Hulusi Divanı
+ Mürşidi İhramcızade...
+ Âlemi sen kendinin...
+ Dosttan gayrı...

+

Gâhi çeker cefâyı...
+ Sana matlûb sensin...
+ Dört elinle sarılsan...
+ Çalkanır deryâ gibi...

+

Maksad o yârdır...
+ Derd-i hasret câna...
+ Saâdettir o yârın...
+ Gel ey dil-ber...
+ Ko dâr-ı fenâyı...
+ Ey gönül gel...
+ Her demde sürülmez...

+

Et mürüvvet...
+ Gel kanâat kenzini...
+ Üftâde isen gel...
+ Ey sevgili Allah'ım...

+

Mekteb-i ilm-i...
+ Gönülde yâr...
+ Câna can kattın...
+ Dürr-i şeh-vâr-ı...

 

 
« Yunus Emre Divanı