Dosttan gayrı...

Dosttan gayrı ki yok dünyada hiç varım benim
Olmasın dünyada ondan özge bir yârım benim

Âşıkım gayrıya kılmaz hiç bu gönlüm iltifât
Zâhir olmaz kim derûnumda yanan nârım benim

Çâk edilse tîğ ile bu sîne-i mecrûh-nâk
Âşikâr olur gönül tahtında şeh-vârım benim

Etmişim bezl bu cânı ol şehvârın yoluna
Andan özge olmasın fânîde dil-dârım benim

Bu yıkılmış gönlümün arzûsu ondan gayrı yok
İstemez gayrı elinden çâre bîmârım benim

Kapısında olmayı ister Hulûsî Kıtmir’i
Gayriye meylim sezâ mı çünkü hünkârım benim

Osman Hulûsî Efendi (ks)

 
 
« Ehl-i Divan
« Niyazi Mısri Divanı
« S. Osman Hulusi Divanı
+ Mürşidi İhramcızade...
+ Âlemi sen kendinin...
+ Dosttan gayrı...

+

Gâhi çeker cefâyı...
+ Sana matlûb sensin...
+ Dört elinle sarılsan...
+ Çalkanır deryâ gibi...

+

Maksad o yârdır...
+ Derd-i hasret câna...
+ Saâdettir o yârın...
+ Gel ey dil-ber...
+ Ko dâr-ı fenâyı...
+ Ey gönül gel...
+ Her demde sürülmez...

+

Et mürüvvet...
+ Gel kanâat kenzini...
+ Üftâde isen gel...
+ Ey sevgili Allah'ım...

+

Mekteb-i ilm-i...
+ Gönülde yâr...
+ Câna can kattın...
+ Dürr-i şeh-vâr-ı...

 

 
« Yunus Emre Divanı